خدایا تو آنی که آنی توانی جهانی تپانی ته استکانی!

 نمیدونم تا کنون تقابل نظرات چند شاعر بزرگ را دیدید یا نه ؟
حافظ :

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند

گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند (700 سال پیش)

ملک الشعرای بهار پرسید :

در میخانه نبود بسته چرا حافظ گفت؟

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند؟ (قرن گذشته)

مناظره شهریار پاسخ داد : در میخانه نبود بسته ولی حرمت می واجب آمد که ملائک در میخانه زدند (معاصر)

شهریار پاسخ داد :

در میخانه نبود بسته ولی حرمت می

واجب آمد که ملائک در میخانه زدند (معاصر)

در جای دیگر حافظ در آن شاه غزل مشهور خود می فرماید :

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

به خال هندوش بخشم سمرقند و بخارا را

مناظره صائب تبریزی در پاسخ به حافظ می گوید: اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را با خال هندوش بخشم سر و دست و دل و پا را هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد نه چون حافط که می بخشد سمرقند و بخارا را

صائب تبریزی در پاسخ به حافظ می گوید:

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

با خال هندوش بخشم سر و دست و دل و پا را

هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد

نه چون حافط که می بخشد سمرقند و بخارا را

این پاسخ بر شهریار گران می‌آید و به جانبداری حضرت حافظ ، شهریار می فرماید :

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندوش بخشم تمام روح و اجزا را

هر آنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد

نه چون صائب که می بخشد سر و دست و دل و پا را

سر و دست و دل و پا را به خاک گور می بخشند

نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دلها را

مو لانا :

بشنو از نی چون حکایت می کند

از جدایی ها شکایت می کند

از نیستان تا مرا ببریده اند

از نفیرم مردو زن نالیده اند

مناظره مولانا با امام خمینی(ره) در جواب: مشنو از نی چون حکایت می کند بشنو از دل چون روایت می کند مشنو از نی، نی نوای بینواست بشنو از دل، دل حریم کبریاست نی چو سوزد تل خاکستر شود دل چو سوزد خانه دلبر شود

امام خمینی(ره) در جواب:

مشنو از نی چون حکایت می کند

بشنو از دل چون روایت می کند

مشنو از نی، نی نوای بینواست

بشنو از دل، دل حریم کبریاست

نی چو سوزد تل خاکستر شود

دل چو سوزد خانه دلبر شود


و در آخر این بیت شعر که هر مصرع از این بیت را اگر از ته به سر بخوانید باز همان مصرع می شود :
شو همره بلبل بلب هر مهوش

شکر بترازوی وزارت برکش